ห้องเรียนยุคใหม่สู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

 เน‚เธฅเธเน€เธ›เน‡เธ™เธซเน‰เธญเธ‡เน€เธฃเธตเธขเธ™

        คงปฏิเสธไม่ได้ว่าปัจจุบันเทคโนโลยีและอินเตอร์เน็ตเข้ามามีส่วนสำคัญในการศึกษามากขึ้นเรื่อยๆ อีกประการหนึ่งคือ การเข้าสู่สังคมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้วยเหตุนี้การศึกษาในยุคปัจจุบันผู้คนจึงต้องการการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพื่อให้สามารถก้าวทันและใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขบนฐานความปลอดภัยได้ ซึ่งจะเห็นว่าสาเหตุดังกล่าวส่งผลต่อการถ่ายทอดความรู้ของครูในโรงเรียน ทั้งนี้กระบวนการเรียนการสอนในยุคดิจิตอลจึงเริ่มมีการเข้ามาของระบบอีเลิร์นนิ่งในห้องเรียน ตลอดจนการทำงาน และสนทนาเป็นกลุ่มแบบออนไลน์ (online discussion group) และที่ขาดไม่ได้ คือ การสร้างสรรค์สังคมให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้

         สิ่งที่จะพบในห้องเรียนยุคใหม่ คือ เครื่องคอมพิวเตอร์แบบพกพา ระบบเครือข่ายไร้สายและเว็บ ซึ่งผู้เรียนจำเป็นต้องมีทักษะในการใช้งานอุปกรณ์และระบบเหล่านี้ นอกจากนี้จากการที่เรายึดติดกับตำราเรียนต่างๆ ต่อไปตำราเหล่านี้จะถูกจัดเก็บในระบบอินเตอร์เน็ต เพื่อสะดวกในการใช้งานและตอบสนองความต้องการเรียนรู้ของผู้เรียนและข้อมูลข่าวสารที่พัฒนามาอย่างรวดเร็วในยุคนี้  ทั้งนี้ผู้เรียนจึงต้องมีการพัฒนาทักษะการเลือกใช้ข้อมูลอย่างเท่าทัน
พัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21 พัฒนาทักษะด้านการเรียนรู้และนวัตกรรม  ทักษะด้านสารสนเทศ ทักษะชีวิตและอาชีพ เป็นต้น
         ปัจจุบันระบบต่างๆ ของการศึกษาได้เน้นการใช้เทคโนโลยสำคัญ เช่น การลงทะเบียนเรียน การประเมินผลการเรียน การจัดการงานต่างๆ ในองค์กร เป็นต้น  นอกจากนี้จากการที่ต้องจัดการศึกษาให้ทันต่อความต้องการของคนยุคใหม่ที่ต้องเน้นให้ผู้เรียนได้ค้นหาความรู้ได้ด้วยตนเอง ทุกที่ ทุกเวลา
จึงมีการใช้งานระบบอีเลิร์นนิ่งขึ้น อีกด้วย
 images
พัฒนาการเรียนรู้ด้วยอีเลิร์นนิ่ง
         การศึกษามีการเปลี่ยนแปลงเพื่อตอบสนองความต้องการในการเรียนรู้ของผู้คนในแต่ละยุค ซึ่งในปัจจุบันอินเทอร์เน็ตได้กลายเป็นเครื่องมือที่สำคัญ และมีประสิทธิภาพมากที่สุด ซึ่งจะเห็นว่าเด็กๆ ใช้อินเตอร์เน็ตเป็นประจำทุกวัน และบางคนอาจจะใช้ในการทำการบ้านส่งอาจารย์ก็เป็นได้ ซึ่งในระดับมหาวิทยาลัยได้มีการเพิ่มจำนวนเนื้อหาวิชาเรียนออนไลน์บนเว็บไซต์ และองค์กรเอกชนหลายแห่ง ก็ได้นำอีเลิร์นนิ่งมาใช้ในการพัฒนาทรัพยากรบุคคล โดยที่หลายต่อหลายกรณีพบว่า การเรียนออนไลน์แบบอินเตอร์แอคทีฟ และเว็บไซต์บนอินเทอร์เน็ตช่วยให้นักเรียนนักศึกษา และบุคคลทุกเพศทุกวัยได้เรียนรู้ และเชี่ยวชาญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างลึกซึ้ง และก้าวต่อไปในการศึกษาเรื่องอื่นๆ และเป็นอย่างนี้ต่อไป อย่างไม่มีสิ้นสุด
         จะเห็นว่าเทคโนโลยีด้านบรอดแบนด์ความเร็วสูงได้ก้าวเข้ามาแทนที่การเชื่อมต่อผ่านไดอัลอัพโมเด็มแบบเดิม ซึ่งได้ส่งผลกระทบถึงวิธีการเรียนรู้ จากการเรียนรู้แบบทางเดียว (asynchronous learning) โดยการดาว์นโหลดเอกสารมาอ่าน หรือการรับ-ส่งอีเมล์ ได้กลายมาเป็นการทำงานร่วมกันแบบออนไลน์ (real-time collaboration) และนอกจากนี้ผู้เรียนยังสามารถดูวีดีโอการศึกษา ผ่านระบบวีดีโอสตีมมิ่ง ตลอดจนการสื่อสารผ่านห้องสนทนาออนไลน์ โดยใช้ระบบการประชุมทางไกล และระบบโทรศัพท์ไอพี อีกทั้งยังสามารถที่จะเรียกดูเอกสารมัลติมีเดีย และใช้ระบบการถ่ายทอดเสียงและภาพผ่านทางเว็บ (webcast) ซึ่งสามารถฟังเสียง ดูภาพ และสนทนา (Chat) ได้พร้อมๆ กันอีกด้วย
         การเชื่อมต่อแบบไร้สาย นับเป็นอีกเทคโนโลยีหนึ่ง ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงการติดต่อสื่อสารของนักเรียน และโรงเรียน โดยที่หลายมหาวิทยาลัยทั่วโลก ได้นำเอาระบบแลนไร้สายมาติดตั้งในมหาวิทยาลัย เพื่อให้นักเรียนนักศึกษา สามารถเข้าถึงเอกสาร และสื่อการสอนตลอดจนข้อมูลข่าวสารอื่นๆ จากทุกแห่งภายในวิทยาเขต ซึ่งข้อดีก็คือ ทางโรงเรียน หรือทางมหาวิทยาลัย ไม่จำเป็นต้องวางระบบสายเคเบิลใหม่ และนักเรียนนักศึกษา ก็สามารถเข้าถึงความรู้ต่างๆ ได้เพียงการใช้นิ้วสัมผัสผ่านเมาส์คลิกเท่านั้น
         ล่าสุดทางสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นได้รายงานว่า โรงเรียนหลายแห่งในประเทศสหรัฐอเมริกา กำลังหันมาส่งเสริมการใช้งานเทคโนโลยีเชื่อมต่อเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบไร้สาย หรือที่เรียกกันในแวดวงไอทีว่า เทคโนโลยีไร้สายแบบ Wi-Fi เพื่อเป็นการเพิ่มระดับการเรียนรู้ของนักเรียน โดยที่โรงเรียนของรัฐจำนวนมากในประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับการติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะ และมีห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ สำหรับเสริมการเรียนการสอน อย่างไรก็ตาม การใช้งานของเทคโนโลยี Wi-Fi กำลังกลายเป็นเครื่องมือ ที่ช่วยให้นักเรียนระดับประถมและมัธยม สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้อย่างง่ายดาย ในทุกเวลาและทุกสถานที่ภายในโรงเรียน โดยแนวโน้มนี้ ได้เริ่มต้นจากมหาวิทยาลัยหลายแห่งในสหรัฐ และขณะนี้ได้ขยายลงไปสู่สถาบันการศึกษาระดับที่ต่ำลงไป
         จากสถานการณ์ข้างต้นคงถึงเวลาแล้วที่ครูทุกคนต้องร่วมมือกันปรับเปลี่ยนห้องเรียนของตน เพื่อให้ตอบสนองต่อสังคมที่เปลี่ยนไป เพื่อใช้พัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนอย่างเต็มศักยภาพ มีทักษะที่จำเป็นในการดำรงชีวิตในศตวรรษที่ 21 และสามารถนำมาปรับใช้ได้ เพื่อนำพาตนเองให้สามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขต่อไป

อ้างอิง : http://www.bangkokeducation.in.th/article-details.php?id=1800

http://www.vcharkarn.com/varticle/60454

การเรียนรู้ตลอดชีวิตในยุคเทคโนโลยีสมัยใหม่

study

เทคโนโลยีสมัยใหม่กับการศึกษาตลอดชีวิต

           ปัจจุบันนี้ได้ชื่อว่าเป็นโลกยุคของข้อมูลข่าวสาร เนื่องมาจากการติดต่อเป็นไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เป็นอย่างมากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ต่างๆ โดยเปลี่ยนจากที่ครูเป็นศูนย์กลางมาสู่นักเรียนเป็นศูนย์กลาง ผู้เรียนไม่จำเป็นต้องได้รับความรู้จากครูในห้องเรียนเท่านั้น แต่สามารถหาได้จากแหล่งความรู้ต่างๆ ทั้งพ่อแม่ ชุมชน เพื่อน ธรรมชาติสิ่งแวดล้อมหรือการเรียนรู้จากเทคโนโลยีสมัยใหม่
            เมื่อเอ่ยถึงเทคโนโลยี คนส่วนใหญ่มักจะนึกถึงสิ่งที่เกี่ยวกับเครื่องมือหรืออุปกรณ์ใหม่ๆ ที่ทันสมัย มีราคาแพง มีระบบการทำงานที่ยุ่งยากซับซ้อนซึ่งเมื่อนำมาใช้แล้วสามารถช่วยให้การทำงานมีประสิทธิภาพดีขึ้นและประสิทธิผลสูงขึ้น รวมทั้งประหยัดเวลาและแรงงานอีกด้วย อย่างไร ก็ตาม “เทคโนโลยี” เป็นคำที่มาจากภาษาลาติน และภาษากรีก คือ ภาษาลาติน Texere : การสาน (to weare) : การสร้าง (to construct) ภาษากรีก Technologia : การกระทำอย่างมีระบบ (Systematic Treatment)
            การทำงานโดยการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้นั้น เป็นการทำงานโดยการนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์มาประยุกต์ใช้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการทำงานนั้นๆให้มีผลดีมากยิ่งขึ้นการนำเอาเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้นั้น ก็ต้องแตกต่างกันไปตามลักษณะของงานแต่ละอย่าง ถ้านำมาใช้ทางด้านการศึกษา ก็จะเรียกว่า เทคโนโลยีทางการศึกษา เป็นต้น ดังนั้นเมื่อมีการนำเอาเทคโนโลยีมาใช้ในการทำงานในวงการศึกษา จึงจำเป็นต้องทราบความหมายของคำต่างๆเหล่านี้ให้เข้าใจอย่างชัดเจนเสียก่อน รวมถึงพัฒนาการระยะต่างๆของเทคโนโลยีการศึกษา เพื่อเป็นการศึกษาถึงความเจริญ ก้าวหน้าทางด้านนี้ทั้งในด้านวัสดุ อุปกรณ์ และวิธีการ รวมถึงความสำคัญและบทบาทของเทคโนโลยี การศึกษา
Microsoft-Asia-Cloud-Infographic-for-web
            เทคโนโลยีทางการศึกษา หมายถึง การนำความรู้ แนวคิด กระบวนการและผลผลิตทางวิทยาศาสตร์มาใช้ร่วมกันอย่างมีระบบ เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาการศึกษาให้ก้าวหน้าไปอย่างมีประสิทธิภาพ
            การศึกษา หมายความว่า กระบวนการเรียนรู้เพื่อความเจริญงอกงามของบุคคลและสังคม โดยการถ่ายทอดความรู้สึก การฝึก การอบรม การสืบสานทางวัฒนธรรม การสร้างจรรโลงความก้าวหน้าทางวิชาการ การสร้างองค์ความรู้อันเกิดจากสภาพแวดล้อม สังคมการเรียนรู้และปัจจัยเกื้อหนุนให้บุคคลเรียนรู้อย่าง ต่อเนื่องตลอดชีวิต
            การใช้เทคโนโลยีเพื่อการศึกษา เป็นระบบการประยุกต์ผลิตผลทางวิทยาศาสตร์ และวิศวกรรม ผสมผสานกับหลักทางสังคมวิทยา และมานุษยวิทยา มาใช้ในการศึกษาเพื่อการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต โดยครอบคลุมการจัดและออกแบบระบบพฤติกรรม เทคนิควิธีการ การสื่อสาร การจัดสภาพแวดล้อม การจัดการเรียนการสอน และการประเมิน  เทคโนโลยีเพื่อการศึกษา ในที่นี้จะมีความหมายครอบคลุมการผลิต การใช้การพัฒนาสื่อสารมวลชน เทคโนโลยีสารสนเทศ  และโทรคมนาคม เพื่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ได้ตามความต้องการของผู้เรียนในทุกเวลาและสถานที่
             สำหรับการจัดการศึกษาตลอดชีวิต คือการรวมเอาการศึกษาในระบบโรงเรียน (Formal Education) นอกระบบโรงเรียน (Informal Education)เข้าด้วยกัน คนเราสามารถเลือกศึกษาได้ในช่วงเวลาต่างๆ ของชีวิตตามความเหมาะสม การศึกษา และการเรียนรู้เกิดขึ้นได้ทุกแห่งไม่ว่าจะ ในครอบครัว วัด ชุมชน สถาบันการศึกษา สถานประกอบการ และแหล่งวิชาต่างๆ การศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิตกลายเป็นความจำเป็นของมนุษย์ปัจจุบัน
            การเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong Learning) หมายถึง การรับรู้ความรู้ ทักษะ และเจตคติ ตั้งแต่เกิดจนตายจากบุคคลหรือสถาบันใดๆ โดยสามารถจะเรียนรู้ด้วยวิธีเรียนต่างๆ อย่างมีระบบหรือไม่มีระบบ โดยตั้งใจหรือโดยบังเอิญก็ได้ ทั้งนี้สามารถทำให้บุคคลนั้นเกิดการพัฒนาตนเอง
             การศึกษาตลอดชีวิต (Lifelong Education) หมายถึง การจัดกระบวนการทางการศึกษา เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต เป็นการจัดการศึกษาในรูปแบบของการศึกษาในระบบโรงเรียน (Formal Education) การศึกษานอกระบบโรงเรียน (Non – Formal Education) และการศึกษาตามอัธยาศัย (Informal Education) โดยมุ่งให้ผู้เรียนเกิดแรงจูงใจที่จะเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self – directed Learning) มุ่งพัฒนาบุคคลให้สามารถพัฒนาตนเอง และปรับตนเองให้ก้าวทันความเปลี่ยนแปลงของสังคมการเมืองและเศรษฐกิจของโลก
             ดังนั้นจะเห็นได้ว่าเทคโนโลยีสมัยใหม่นั้นมีความสำคัญและจำเป็นอย่ายิ่งที่จะนำมาประยุกต์ใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่จำเป็นในการจัดการศึกษาตลอดชีวิตต่อไป

แนวทางการพัฒนาหลักสูตรโดยเน้นประชาคมอาเซียนสำหรับศตวรรษที่ 21

10-successful-skills-in-21-century

โลกในศตวรรษที่ 21 มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเกี่ยวกับด้านเทคโนโลยี ซึ่งส่งผลให้มีความเจริญก้าวหน้าของเศรษฐกิจและสังคมมากขึ้น ตามมาด้วยการแข่งขันในสังคมโลกที่นับวันยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้แต่ละประเทศต้องเร่งพัฒนาคนในประเทศของตนให้มีความพร้อมรับกับความเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ซึ่งสิ่งที่จะช่วยได้นั่นก็คือ “การศึกษา”

หลักสูตรเป็นหัวใจหลักของการพัฒนาทางด้านการศึกษา ถ้าหลักสูตรมีคุณภาพย่อมส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของคนและประเทศ ดังนั้นหลักสูตรจึงต้องมีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงตามกระแสโลก เพื่อให้ได้พลเมืองของประเทศที่มีความสมบูรณ์ทั้งทางสติปัญญา ร่างกาย และจิตใจต่อไป

thaieducationrank

ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับการศึกษาเป็นอย่างมาก ดังจะเห็นได้จากเม็ดเงินที่สูญเสียไปในแต่ละปีงบประมาณในเรื่องของการศึกษา นอกจากนี้ยังได้เข้าร่วมกลุ่มประชาคมอาเซียนกับประเทศต่างๆ และแน่นอนว่าการศึกษาต้องเข้ามามีบทบาทอย่างมากต่อการเรียนรู้ซึ่งกันและกันในแต่ละประเทศ ประเทศไทยควรบรรจุเรื่องของอาเซียนในเรื่องต่างๆ เช่น จุดประสงค์การก่อตั้ง แนวการดำเนินงาน โครงสร้างสมาชิก ภาษาและวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ เป็นต้น

แนวคิดในการพัฒนาหลักสูตรโดยเน้นประชาคมอาเซียนสำหรับศตวรรษที่ 21 นั้นจะต้องเป็นหลักสูตรที่กระชับ เน้นความสำคัญของวิชา โดยครอบคลุมเนื้อหาอย่างละเอียด หลักสูตรช่างคิด เน้นทักษะการคิดขั้นสูงควบคู่กับเนื้อหา ผสมผสานสถานการณ์จริงและประสบการณ์จากอดีต และหลักสูตรเชิงบูรณการ การจัดการเรียนรู้ผ่านโครงงานโดยมีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนเป็นหลัก ทั้งนี้ การพัฒนาหลักสูตรจะต้องไม่กำหนดเวลาเรียนที่ตายตัวเกินไป แต่ควรเพิ่มให้สถานศึกษามีอิสระในการออกแบบการเรียนรู้ด้วยตนเอง และที่สำคัญคือการเน้นเรื่องคุณธรรมจริยธรรม เพราะคนเก่งอย่างเดียวไม่ได้ต้องดีด้วย ซึ่งแนวคิดข้างต้นจะส่งเสริมให้ผู้เรียนมีทักษะใหม่ๆ สอดคล้องกับโลกที่เปลี่ยนแปลง และความต้องการของประเทศ

นอกจากนี้นักเรียนยังควรมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ดังนี้

  1. เป็นนักคิดวิเคราะห์
  2. เป็นนักแก้ปัญหา
  3. เป็นนักสร้างสรรค์
  4. เป็นนักประสานความร่วมมือ
  5. รู้จักใช้ข้อมูลข่าวสาร
  6. เป็นผู้เรียนรู้ด้วยตนเอง
  7. เป็นนักสื่อสาร  ( ครูพูดน้อยและเด็กพูดมาก)
  8. ตระหนักรับรสภาวะของโลก
  9. เป็นพลเมืองที่ทรงคุณค่า
  10. มีพื้นฐานความรู้ทางเศรษฐกิจและการคลัง

สำหรับสมรรถนะของผู้เรียนในยุคดังกล่าวที่ควรจะมี คือ

  1. ความสามารถในการสื่อสาร คือความรู้สึกและทัศนะของตนเองเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารและประสบการณ์อัน จะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาตนเองและสังคม รวมทั้งการเจรจาต่อรอง เพื่อขจัดและลดปัญหาความขัดแย้งต่าง ๆ การเลือกรับหรือไม่รับข้อมูลข่าวสาร ด้วยหลักเหตุผลและความถูกต้อง ตลอดจนการเลือกใช้วิธีการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพโดยคำนึงถึงผลกระทบที่มีต่อตนเองและสังคม ซึ่งสอดคล้องกับ ICT Literacy
  2. ความสามารถในการคิด เป็นความสามารถในการคิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์ คิดสร้างสรรค์ คิดอย่างมีวิจารณญาณ และการคิดเป็นระบบ เพื่อนำไปสู่การสร้างองค์ความรู้หรือสารสนเทศเพื่อการตัดสินใจเกี่ยวกับตนเองและสังคม ได้อย่างเหมาะสม ซึ่งสอดคล้องกับ Learning Thinking Skills
  3.  ความสามารถในการแก้ปัญหา เป็นความสามารถในการแก้ปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ที่เผชิญได้อย่างถูกต้องเหมาะสมบนพื้นฐานของหลักเหตุผล คุณธรรมและข้อมูลสารสนเทศ เข้าใจความสัมพันธ์และการเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์ต่าง ๆ ในสังคม แสวงหาความรู้ ประยุกต์ความรู้มาใช้ในการป้องกันและแก้ไขปัญหา และมีการตัดสินใจที่มีประสิทธิภาพโดยคำนึงถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อตนเอง สังคมและสิ่งแวดล้อม สอดคล้องกับ Life skill
  4. ความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต เป็นความสามารถในการนำกระบวนการต่าง ๆไปใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน การเรียนรู้ด้วยตนเอง การเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง การทำงาน และการอยู่ร่วมกันในสังคมด้วยการสร้างเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างบุคคล การจัดการปัญหาและความขัดแย้งต่าง ๆ อย่างเหมาะสม การปรับตัวให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมและสภาพแวดล้อม และการรู้จักหลีกเลี่ยงพฤติกรรมไม่พึงประสงค์ที่ส่งผลกระทบต่อตนเองและผู้อื่น สอดคล้องกับ Life skill
  5.  ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี เป็นความสามารถในการเลือกและใช้ เทคโนโลยีด้านต่าง ๆ และมีทักษะกระบวนการทางเทคโนโลยี เพื่อการพัฒนาตนเองและสังคม ในด้านการเรียนรู้ การสื่อสาร การทำงาน การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ ถูกต้อง เหมาะสม และมีคุณธรรม สอดคล้องกับ ICT Literacy

และอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญคือการพัฒนาคนให้เรียนรู้ตลอดชีวิตดัวยการเรียนรู้ 3R x 7C ซึ่ง  3R คือ Reading (อ่านออก), (W)Riting (เขียนได้), และ (A)Rithemetics (คิดเลขเป็น)  7C ได้แก่

Critical Thinking and Problem Solving (ทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และทักษะในการแก้ปัญหา)

Creativity and Innovation (ทักษะด้านการสร้างสรรค์ และนวัตกรรม)

Cross-cultural Understanding (ทักษะด้านความเข้าใจความต่างวัฒนธรรม ต่างกระบวนทัศน์)

Collaboration, Teamwork and Leadership (ทักษะด้านความร่วมมือ การทำงานเป็นทีม และภาวะผู้นำ)

Communications, Information, and Media Literacy (ทักษะด้านการสื่อสารสารสนเทศ และรู้เท่าทันสื่อ)

Computing and ICT Literacy (ทักษะด้านคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร)

Career and Learning Skills (ทักษะอาชีพ และทักษะการเรียนรู้)

จากที่กล่าวมาข้างต้นจะเห็นว่าหลักสูตรมีความสำคัญ และจำเป็นอย่างมากต่อการศึกษา การพัฒนาคน และการพัฒนาประเทศ โดยหลักสูตรในยุคปัจจุบันควรเน้นให้คนเกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิต และทักษะที่สำคัญคือทักษะการสืบค้น ทักษะการคิด และการเชื่อมโยง เป็นต้น หากหลักสูตรยังล้าหลังไม่มีการพัฒนาตามกระแสโลก ย่อมทำให้ประเทศนั้นๆ ไม่สามารถแข่งขันในเวทีโลกได้อย่างภาคภูมิ

อ้างอิง

กระปุกดอทคอม. 2555. รู้จักประเทศอาเซียนก่อนก้าวสู่ประชาคมอาเซียน 2558. สืบค้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2558. แหล่งข้อมูล : http://hilight.kapook.com/view/67028

วิทยาการ.คอม. 2557. ทักษะการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2558. แหล่งข้อมูล : http://www. vcharkarncom/varticle/60454.

กระบวนการคิดวิเคราะห์เพื่อการเรียนรู้อย่างยั่งยืน

creative thinking

ปัจจุบันการเรียนรู้ของผู้เรียนถูกผูกขาดโดยการบอกของครู ทำให้ผู้เรียนไม่เกิดการฝึกทักษะการคิด และไม่สามารถต่อยอดความรู้ต่างๆได้ ซึ่งทักษะดังกล่าวเป็นสิ่งที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ดังนั้น ครูยุคใหม่จึงจำเป็นต้องจัดการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับยุคสมัยที่เปลี่ยนไป เพื่อการให้การเรียนรู้ของผู้เรียนมีความคงทนและสามารถนำมาปรับใช้กับบริบทต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้าพเจ้าได้มีโอกาสอ่านบทความเรื่อง “การยกระดับการเรียนรู้ของนักเรียนด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์ ” ของ ดร.มนตรี วงษ์สะพาน อาจารย์ประจำภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสารคาม  ซึ่งในบทความสามารถตอบโจทย์ในสิ่งที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ข้างต้นเป็นอย่างดี ซึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

Concept Map

ddสาระสำคัญ

การคิดวิเคราะห์เป็นทักษะพื้นฐานสำคัญที่จะส่งผลให้ผู้เรียนพัฒนาทักษะการคิดด้านอื่นๆ ที่สูงขึ้น ซึ่งจะช่วยให้รู้ข้อเท็จจริง รู้เหตุผลเบื้องต้นของสิ่งที่เกิด เข้าใจความเป็นมาของเหตุการณ์ เพื่อนำมาตัดสินใจแก้ปัญหาหรือตัดสินใจในเรื่องต่างๆได้ถูกต้อง ด้วยความสำคัญดังกล่าวจึงจำเป็นต้องพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ให้แก่ผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง โดยผู้ที่มีบทบาทสำคัญก็คือ ครู ดังนั้นครูจึงควรทำความเข้าใจและนำกระบวนการคิดวิเคราะห์มาบูรณาการเข้ากับกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับผู้เรียน

ในปัจจุบันพบปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ของนักเรียน 5 ประการ คือ

  1. ครูผู้สอนให้ความสำคัญกับคำตอบมากกว่ากระบวนการ ซึ่งกิจกรรมการเรียนรู้จะเน้นการทำแบบฝึกหัดเพื่อหาคำตอบ และการให้คะแนนก็เน้นที่คำตอบมากกว่ากระบวนการ
  2. นักเรียนขาดเครื่องมือช่วยในระหว่างการเรียนรู้ โดยผู้เรียนแทบไม่มีโอกาสได้ใช้ศักยภาพสมองเพื่อคิดหาคำตอบ แต่ใช้สมองในการจำมากกว่า
  3. นักเรียนไม่เกิดการเชื่อมโยงความรู้และประสบการณ์ ซึ่งที่ผ่านมาการจัดการเรียนรู้มักดำเนินตามกระบวนการป้อนเนื้อหาให้นักเรียนทำความเข้าใจ จดจำ แล้วทำแบบฝึกหัด ซึ่งใช้ได้เฉพาะเด็กที่มีความจำดีเท่านั้น
  4. ระบบการศึกษาขาดการประเมินผลสัมฤทธิ์ในส่วนกระบวนการเรียนรู้ อาจเนื่องจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องไม่มั่นใจในผลระยะยาวที่เกิดจากกระบวนการคิด ปฏิบัติ แก้ปัญหา และสร้างสรรค์ผลงาน มองว่ากระบวนการเหล่านี้เสียเวลา จึงใช้การป้อนความรู้ซึ่งใช้เวลาสั้นกว่า
  5. นักเรียนขาดประสบการณ์ความภาคภูมิใจจากผลงาที่คิดได้ เนื่องจากคำตอบที่นักเรียนคิดได้เป็นคำตอบที่คนอื่นคิดไว้แล้ว การตอบถูกเป็นเพียงการจำได้เท่านั้น

จากปัญหาดังกล่าวจึงนำมาซึ่งแนวทางการยกระดับการเรียนรู้ด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์ 4 ขั้นตอน ดังนี้

  1. การกำหนดสถานการณ์ปัญหา เป็นการกระตุ้นการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์หรือปัญหา เพื่อให้ผู้เรียนมีความสนใจที่จะแก้ไขมากขึ้น
  2. การวิเคราะห์หาคำตอบหรือทางออกของปัญหา ซึ่งสามารถประยุกต์แนวคิดของมาร์ซาโน(Marzano) ได้ดังนี้

2.1 กระบวนการหาคำตอบด้วยการเปรียบเทียบ ซึ่งจะทำให้สามารถจำแนกข้อมูลเกี่ยวกับปัญหา และสามารถเข้าใจปัญหานั้นมากขึ้น เพื่อนำไปสู่การแก้ปัญหาได้อย่างเหมาะสม ซึ่งอาจใช้เครื่องมือช่วยคิด เช่น การใช้แผนผังเปรียบเทียบเวนน์ การเปรียบโดยใช้ตารางวิเคราะห์ และการหาลักษณะร่วม เป็นต้น

2.2 กระบวนการหาคำตอบด้วยการจัดหมวดหมู่ เป็นการรวบรวมองค์ประกอบให้เป็นหมวดหมู่หรือเป็นประเภท ซึ่งเป็นพื้นฐานของการคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ โดยอาจให้นักเรียนใช้ผังต่างๆ ในการจัดหมวดหมู่ เช่น ผังจัดประเภท และผังต้นไม้ เป็นต้น

2.3 กระบวนการหาคำตอบโดยการทบทวนข้อผิดพลาด เป็นการค้นหาเหตุผลที่น่าจะผิดพลาดหรือคลาดเคลื่อนออกจากเหตุผลที่เราสร้างขึ้นโดยนำหลักฐานต่างๆ มาอ้างอิง ซึ่งมีขั้นตอนการทบทวนข้อผิดพลาด โดยเริ่มจากจำแนกส่วนประกอบของเรื่องนั้น จากนั้นตรวจสอบว่าเหตุและผลที่ให้นั้นมีข้อผิดพลาดอย่างไร แล้วหาข้ออธิบายการเชื่อมโยงเหตุและผลนั้นๆ สุดท้ายคือเขียนสรุปความคิดการลำดับเหตุผล

  1. การสรุปคำตอบและกำหนดกรอบแนวคิด

3.1 กระบวนการสรุปข้อค้นพบในเชิงหลักการ เป็นกระบวนการสร้างข้อสรุปเพื่ออ้างอิงหรือสร้างหลักการใหม่จากสารสนเทศเดิมที่รู้จักอยู่แล้ว โดยใช้วิธีการลงความเห็นสรุปด้วยวิธีการแบบอุปนัย และนิรนัย

3.2 กระบวนการนำหลักการไปใช้ เป็นการเรียบเรียงความคิด กำหนดกลวิธี หรือคาดการณ์เรื่องใดเรื่องหนึ่งซึ่งอยู่บนฐานของหลักการ

  1. การขยายผลสู่การปฏิบัติหรือสร้างสรรค์ผลงาน โดยส่งเสริมให้ข้อค้นพบต่างๆ ของผู้เรียนนำไปสู่การปฏิบัติหรือสร้างสรรค์ผลงานให้เป็นรูปธรรม

กระบวนการคิดวิเคราะห์แต่ละขั้นตอนครูสามารถออกแบบเครื่องมือช่วยคิดสร้างเป็นใบงานให้นักเรียนคิดวิเคราะห์หาคำตอบทีละขั้นตอน จึงสามารถประเมินการเรียนรู้จากผลงงานของนักเรียนได้ และผลงานเหล่านั้นจะเป็นผลสะท้อนการเรียนรู้ได้ถึงระดับกระบวนการเรียนรู้ และทักษะต่างๆ ที่เกิดขึ้นในระหว่างการค้นหาคำตอบและการลงมือปฏิบัติ

 

จากการที่ได้ศึกษาบทความข้างต้นทำให้ทราบถึงความสำคัญ หรือความจำเป็นในการส่งเสริมกระบวนการพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ อีกทั้งได้ทราบถึงปัญหาที่เกิดขึ้นและสาเหตุของปัญหาต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน นอกจากนี้ยังมีขั้นตอนการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์ 4 ขั้นตอน พร้อมทั้งมีแนวทางการนำไปใช้ที่ง่ายต่อการประยุกต์ใช้

สำหรับข้อดีของการพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ให้แก่ผู้เรียน คือ เป็นการส่งเสริมการคิดขั้นสูงให้แก่ผู้เรียน อีกทั้งส่งเสริมให้ผู้เรียนกล้าคิด กล้ายอมรับแม้คำตอบนั้นผิด นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ผู้เรียนมีการแก้ปัญหาที่เป็นระบบ มีความภาคภูมิใจในการคิดของตนเอง และส่งเสริมให้ผู้เรียนมีความคิดสร้างสรรค์ในอนาคตอีกด้วย แต่กระบวนการคิดวิเคราะห์ข้างต้นก็มีผลเสียเช่นกัน คือ ใช้เวลานานในการให้นักเรียนได้ความรู้ที่ตรงประเด็น

จากบทความข้างต้นพฤติกรรมบางอย่างข้าพเจ้าปฏิบัติอยู่และคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีแล้ว แต่กลับเป็นต้นเหตุของการเกิดปัญหาในการเรียนรู้แก่ผู้เรียน ทั้งนี้ข้าพเจ้าจะนำความรู้ที่ได้รับจากบทความไปปรับใช้กับการจัดการเรียนรู้การสอนของข้าพเจ้าต่อไป

ในความคิดของข้าพเจ้าบทความข้างต้นมีการนำเสนอที่เข้าใจง่าย โดยเริ่มตั้งแต่ให้เห็นความสำคัญของการคิดวิเคราะห์ สภาพปัจจุบันและแนวทางการแก้ปัญหาที่เป็นขั้นตอนเป็นระบบ อีกทั้งมีตัวอย่างของกิจกรรมที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอนได้จริง ซึ่งบทความดังกล่าวมีความสำคัญมากกับผู้เรียนในยุคปัจจุบัน เพราะเป็นทักษะที่จำเป็นของคนในยุคศตวรรษที่ 21 ที่จะช่วยให้คนอยู่รอดได้อย่างมีความสุข และปลอดภัย อีกทั้งทักษะการคิดวิเคราะห์เป็นการคิดพื้นฐานที่จะช่วยต่อยอดสู่การคิดในขั้นสูง และเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่ช่วยส่งเสริมให้ผู้เรียนมีความจำในระยะยาว มีความภาคภูมิใจในความคิดของตนเอง ส่งผลให้เกิดความภาคภูมิใจและสร้างสรรค์ผลงานที่ดีมีคุณภาพได้ในอนาคต ดังนั้นจึงสมควรที่จะส่งเสริมการสอดแทรกกระบวนการคิดวิเคราะห์ลงไปในการจัดการเรียนรู้ เพื่อให้ผู้เรียนเกิดการพัฒนาอย่างมีคุณภาพ

kk

อ้างอิง

มนตรี วงษ์สะพาน. (2556). การยกระดับการเรียนรู้ของนักเรียนด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยทักษิณ. 13(2). 125-139.

การส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้เรียนโดยใช้ “Gamification”

 Gamification

78623_1

      การศึกษาในปัจจุบันไม่สามารถจะดึงให้ผู้เรียนมีความสนใจต่อการเรียนยังแท้จริงได้  ปัญหาเด็กขาดความสนใจในการเรียน ไม่ตั้งใจเรียน หรือมีความเบื่อหน่ายกับการเรียนมากขึ้น ทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางเรียนต่ำ เด็กไม่เกิดการเรียนรู้ เนื่องจากการจัดการเรียนการสอนยังเน้นเพียงเนื้อหาวิชา ยังเน้นเพียงให้เด็กทำซ้ำๆ และไม่ดึงดูดให้เขาอยากเรียน

      เป็นที่ทราบกันดีว่าเด็กไม่ว่าวัยใด หรือแม้แต่ผู้ใหญ่เองก็ชอบเล่นเกม ชอบการแข่งขัน อย่างที่ได้เห็นในปัจจุบันว่า ในด้านการตลาดของบางบริษัทมีการนำเทคนิค “เกม” มาใช้กันอย่างแพร่หลาย ทั้งการสะสมแต้มแลกของรางวัล การให้ซื้อของตามเป้าแล้วจะได้ส่วนลด เป็นต้น ซึ่งทำให้ผู้บริโภคสนใจเป็นอย่างมาก โดยวงการศึกษาก็ได้ใช้เทคนิคเดียวกันนี้ในการดึงดูดผู้เรียนให้มีความสนใจในการเรียนเพิ่มขึ้น  ซึ่งมีชื่อว่า “Gamification”

     จากการศึกษาบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้  สามารถกล่าวโดยสรุได้ว่า Gamification เป็นการนำองค์ประกอบโดยทั่วไปของการเล่นเกมไปประยุกต์ใช้กับกิจกรรมต่างๆ (อ้างอิง 1) โดยมีกลยุทธ์สำคัญคือ การให้รางวัลกับผู้ที่ชนะหรือถึงเป้าหมายในรูปแบบต่างๆ เช่น คะแนน ของขวัญ การเลื่อนขั้น เป็นต้น โดยผู้เล่นทุกคนต้องยอมรับหรือทราบเกี่ยวกับกติการก่อน เพื่อให้มีความกระตือรือร้นในการร่วมเล่น

     Gamification เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาไทยอยู่แล้วทั้งการให้เกรดแก่ผู้เรียน การเลื่อนชั้น หรือกิจกรรมในชั้นเรียน เช่น การให้รางวัล  การสะสมแต้มแลกของรางวัล เป็นต้น แต่เหตุใดที่หลักการดังกล่าวยังไม่ช่วยกระตุ้นให้ให้ผู้เรียนมีความสนใจต่อการเรียนเพิ่มขึ้น ดังนั้นเราต้องหันมาดูองค์ประกอบที่สำคัญของ Gamification ให้ถี่ถ้วนเพื่อการปรับใช้อย่างถูกต้อง ซึ่งมีองค์ประกอบคือ (อ้างอิง 2)

        1. เกมเป็นการเล่นซึ่งจะช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้จากการเล่นนั่นเอง

        2. การเรียนรู้จากการทำแบบทดสอบ หรือการทำผิดซ้ำๆ และการทดลอง ไม่ใช่เรียนรู้เพื่อไปทำแบบทดสอบ

        3. เกมช่วยทำสิ่งที่ยากให้เกิดการเรียนรู้ที่ง่ายขึ้น

4. เป้าหมายเป็นสิ่งที่ผู้เรียนทราบและช่วยกระตุ้นให้อยากไปถึงเป้าหมายให้เร็ว

5. การใช้เกมในการกระตุ้นความสนใจให้กับผู้เรียน และช่วยให้ทุกคนมีส่วนร่วม

6. สร้างความภาคภูมิใจ ความมั่นใจให้แก่ผู้ชนะ

7. การได้รับบทบาทที่สำคัญในเกมจะทำให้เกิดความภาคภูมิใจ และเรียนรู้บทบาทในการเป็นตัวละครนั้นๆ มากขึ้น

gamification_wordle1-620x468

        จากองค์ประกอบข้างต้น สามารถนำมาปรับใช้กับห้องเรียนของครูแต่ละท่านได้ ซึ่งต้องคำนึงถึงการใช้ โดยเริ่มจากใครเป็นผู้เล่นเกม ทั้งนี้ครูต้องเลือกให้เข้ากับผู้เรียน ไม่เช่นนั้นอาจเกิดการล้มเหลวได้  อีกทั้งการผ่านแต่ละด่านควรมีการเพิ่มระดับความน่าสนใจ และไม่ควรลืมการให้รางวัล จากนั้นส่งเสริมให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ความรู้สึกจากการประสบความสำเร็จ และอยากจะประสบความสำเร็จในด่านต่อไป ถึงแม้จะมีอุปสรรค อีกทั้งการมีกติการที่ซับซ้อนจะทำให้ผู้เรียนศึกษาความรู้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้การมอบหมายหน้าที่หรือบทบาทสำคัญจะทำให้ผู้เรียนได้เรียนรู้เพิ่มขึ้น

จากการศึกษาบทความข้างต้น Gamification เป็นอีกหนึ่งแนวทางในการจัดการเรียนการสอนให้แก่ผู้เรียน อีกทั้งเป็นก้าวแรกในการเรียนรู้ เนื่องจากหากผู้เรียนมีความสนใจ และใส่ใจในเรื่องนั้นๆ ย่อมส่งเสริมการเรียนรู้เรื่องอื่นๆ ได้ง่าย ดังนั้น Gamification จึงเป็นอีกหนึ่งแนวทางในการจัดการเรียนการสอนที่ครูควรศึกษา และทำความเข้าใจ เพื่อการนำไปประยุกต์ใช้ให้เข้ากับบริบทของตนเอง

แหล่งอ้างอิง http://www.oxforddictionaries.com/definition/english/gamification http://c4ed.lib.kmutt.ac.th/x-classroom/?p=1020

Artificial Intelligence : มีระบบการทำงานอย่างไร?

          มีโอกาสได้อ่านบทความความเคลื่อนไหวด้านนวัตกรรมและคอมพิวเตอร์ที่ทำให้ตะลึงกับวิวัฒนาการอันก้าวกระโดดของนวัตกรรมและเทคโนโลยีที่ถุกสร้างขึ้นในโลกของเรา มีรายละเอียดจากบทความโดยย่อ คือ  artificial.intelligence


ล่าสุด ทีมนักวิทยาศาสตร์จากโกเธนเบิร์ก สวีเดนได้สร้างโปรแกรม A.I. ที่สามารถเรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาหลายๆ อย่างได้แล้ว และโปรแกรมก็ถูกออกแบบมาเพื่อเลียนแบบ


พัฒนาการเรียนรู้ของเด็กในบางด้าน  โดยโปรแกรม A.I. แบบดั้งเดิมยังขาดความสามารถในการเติบโตและการปรับตัวที่ไม่เหมือนกับความฉลาดของมนุษย์ เช่น ถ้าให้โปรแกรมไปบ้านหลังใหม่ ก็ไม่สามารถทำอาการ ทำความสะอาด และซักผ้าได้เหมือนตอนอยู่บ้านหลังเก่าแล้ว
แต่ในสาขาที่เรียกว่า ปัญญาประดิษฐ์ทั่วไป หรือ A.G.I. (Artificial General Intelligence) นั้น ถือว่าเป็นศาสตร์ให่ม่ในแขนงวิชา A.I. ที่นักวิทยาศาสตร์พยายามจะสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่สามารถทำให้ความฉลาดนั้นกว้างขึ้นเองได้ ทำให้ความฉลาดจะสามารถแก้ปัญหาในแขนงต่างๆได้
ตัวอย่างที่ดีที่สุดของความฉลาดทั่วไปที่เรารู้จักกันในวันนี้คือ สมองของมนุษย์ และนักวิทยาศาสตร์ก็พยายามจะเลียนแบบให้ได้ที่ระดับพื้นฐานที่สุด ก็คือวิธีการพัฒนาความฉลาดของเด็ก
เด็กสามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆได้มากมาย พวกเขาจะสร้างความรู้ใหม่ขึ้นจากสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปก่อนหน้านั้นแล้ว และพวกเขาก็จะใช้ความรู้ทั้งหมดนี้ในการหาข้อสรุปใหม่ นี่คือสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์อยากจะสร้างโปรแกรมให้สามารถทำแบบนี้ได้บ้าง
โปรแกรมที่นักวิทยาศาสตร์ที่โกเธนเบิร์กได้พัฒนาขึ้นนนี้ ทำงานในรูปแบบคล้ายๆ กัน และสามารถค้นพบรูปแบบได้ด้วยตัวเอง และยังแตกต่างไปจากโปรแกรมอื่นๆ ตรงที่โปรแกรมเมอร์ไม่ต้องสร้างกฎที่คอมพิวเตอร์ควรจะนำไปประยุกต์เลย

902474_10200391725930189_353864208_o-945x575
นักวิทยาศาสตร์ที่โกเธนเบิร์ก กล่าวว่า “เราก็หวังว่า โปรแกรมรูปแบบนี้สุดท้ายแล้วจะมีประโยชน์และนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าหุ่นยนต์ที่เรียนรู้เป็นที่มีประสบการณ์มากๆจะเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามากๆ แต่ตอนนี้เรายังไปไม่ถึงจุดนั้น”
จากเนื้อหาของบทความความเคลื่อนไหวด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยี เห็นได้ชัดเจนว่าแม้แต่การประดิษฐืกลไกใดๆ ขึ้นมาเพื่อทำงาน แต่หากไร้ซึ่งคำสั่งที่ตั้งไว้ สิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นก็ไม่สามารถคิดหรือพัฒนาการทำงานได้เอง
สมองมนุษย์นับเป็นกลไกที่ซับซ้อน มีพัฒนา และสะสมข้อมูลจำนวนวมหาศาล โดยเฉพาะของมนุษย์ในวัยเด็กที่สามารถจดจำ เรียนรู้ และพัฒนาการได้อย่างสูงสุด นับเป็นช่วงวัยที่เหมาะแก่การปลูกฝัง เรียนรู้ และเสริมสร้างให้มีความเป็นเลิศทางสติปัญญา
ครู ผู้ปกครอง และบุคลากรทางการศึกษา เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว ก็อย่าลืมให้ความสำคัญกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ การปลูกฝัง และการส่งเสริมให้เด็กมีพัฒนาการทางสมองที่สมบูรณ์ สามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณค่าและนำความรู้ ความสามารถที่เกิดจากก้อนเนื้ออัจฉริยะ(สมอง) ที่มีอยู่ในตัวเอง มาใช้ในการพัฒนาตน พัฒนาสังคม และพัฒนาชาติ

สวสด

ที่มาของบทความ : http://www.vcharkarn.com/